About Kevin

Archive by Author

Eric Schmidt op LeWeb

Het gesprek met een van de grootsten bij Google begon met een demo van de meest irrelevante dingen die in de nieuwe versie van Android, Icecream Sandwich, zullen zitten. Natuurlijk zijn zaken als Face Unlock leuke gimmicks maar zelfs Eric Schmidt leek wat ongemakkelijk toen ze het hadden over live effects die je bij een videogesprek over Google Talk kon toepassen op het gezicht van de persoon aan de andere kant. Toch leek hij zelfzeker toen hij zei dat binnen 6 maanden Android, in tegenstelling tot iOS nu, het geprefereerde mobiele platform zal worden voor ontwikkelaars.

Waar basseert hij zich op? Zelf haalt hij volume aan, en dat is uiteraard gegrond, Android zal ondertussen bijna op de helft van de smartphones draaien, als we daar al niet ver over zitten. Ook zaken als NFC en de toepassing erop, Android Beam, zullen hopelijk zorgen voor een nieuwe golf aan mogelijkheden. Maar spreken over een niet zo vaag gegeven als ‘6 maanden’ doet vermoeden dat Google nog iets in zijn mouw heeft zitten.

Of dat hopen we toch, want Schmidt werd tjidens de drie dagen in Parijs herhaaldelijk tegengesproken door ontwikkelaars zelf. Makers van apps als Flipboard, Path en BotD bewegen zich met tegenzin, of zelfs gewoon helemaal niet, naar het platform van Google. Reden? Teveel verschillende hardware om de beleving die ze in iOS neer hadden gezet te garanderen. En als gebruiker volg ik waar de ontwikkelaars zitten. Strange?

Het gesprek met Schmidt man daarna een bocht en richtte zich op hoe tech de wereld aan het beïnvloeden was. Enkele quotes:

  • it’s easier to start a revolution but harder to finish it
  • We used facebook to organize protest, twitter to get people out and youtube to record the results
  • Think of Google as a teenager, not as a country (na een vraag van iemand uit het publiek)
  • You can’t beat the company that invented a market (over facebook)
  • Chrome is about speed and security
  • Being able to scale fast is important
  • The fysical world is facing problems (crisis, governments, …). The cyberworld is starting to offer possibilities and they are finding each other.

One more thing: langs zijn neus weg vermeldde hij ook dat er web analytics voor social onderweg waren: http://www.google.com/analytics/developers/socialhub.html

(foto door @Kmeron)

Comments { 0 }

Aankondigingen

LeWeb 11 @ Les Docks ParisLeweb is enorm gegroeid in de jaren dat ik blog en blijkt nu zulks een status te hebben verkregen dat het een van DE events blijkt te zijn waar aankondigingen gedaan moeten worden. Of is dit slechts de droom van Loic?

Hij zorgt er in ieder geval voor dat het toch gedaan wordt. Het nieuws van karl.com was reeds gekend, maar om het toch gewicht te geven kwam Natalie Massenet zelf bij Karl Lagerfeld en Loic zitten om het gewicht te geven. De aankondiging van Facebook (een subscribe button die je op je eigen website kan plaatsen) is zelfs zo geforceerd dat Mevrouw Marketing van Facebook voor EMEA Joanna Schields zelfs niet de moeite doet om te verbergen dat Loic haast op zijn kniën is gaan zitten om een aankondiging.

Maar er waren ook noemenswaardige dingen op de eerste dag:

  • Flipboard, de populaire app die nieuws uit je kring in een magazine-stijl brengt is na de Ipad nu ook op iPhone.
  • Soundtracking lanceert een Android versie van zijn iPhone app (I’m a user!).
  • Uber, een app waarmee je een taxi (maar dan eentje in James Bond stijl) kan laten verschijnen komt naar Europa en start in Parijs.

Ik verwacht er nog en LeWeb verdient het.

Comments { 0 }

Mode en tech openen LeWeb

LeWeb 11 @ Les Docks Paris

Ik krijg niet vaak een interview met een mode icoon te zien en als ik er al een zie, dan liefst eentje zoals nu: in een totaal andere context dan normaal. Karl Lagerfeld blijkt een tech man te zijn. Zelf zegt hij enorm te houden van moderne technologie, maar zijn stijl verraad dat het niet eenvoudig is om aan te passen aan al dat nieuw geweld. Zo draagt Lagerfeld 4 iPhones met zich mee om contacten te kunnen onderscheiden. In zijn koffertje waren ook nog 3 van zijn honderd iPods te vinden. Elke iPod bevat een playlist en is van een sticker voorzien waarop staat wanneer hij de compilatie maakte. Het is een beetje als een cd branden neem ik aan.

Karl tekent graag op een van zijn 30-40 iPads (waarom hij er zoveel nodig heeft weet ik niet). Zo liet hij een portret van Jobs zien die hij diezelfde ochtend had gemaakt en maakte hij er eentje van zichzelf op het podium. Na een paar technische problemen zoals het scherm niet getild krijgen, zijn pen die niet werkte op het tablet, …

Toch lijkt het geforceerd. Denk ik dat hij zot is van de nieuwe tech? Jazeker. Maar zijn ongeduld bij de technische problemen met de iPad verraad dat Karl volgens mij enorm veel geholpen wordt bij het gebruik van zijn gadgets. Het zou me niet verbazen dat de iPod compilaties door medewerkers gemaakt worden. One more thing: Karl doesn’t do mail.

Karl blijkt ook een man van onliners. Een greep:

  • Time is not for sale
  • I like the past but I like the present even better
  • One thing does not have to kill another (over papier)

De aankondiging was dat hij samen met Net-a-porter een exclusieve online kledinglijn zal lanceren op karl.com. Met daarbij uiteraard integraties naar verschillende sociale netwerken in de hoop ene heuse ‘Karl’s Cult’ te creëren.

De aankondiging was een van de eerste in een lange rij die er op LeWeb dit jaar werden gedaan. Meer daarover in een volgende post, maar blijkbaar is deze aankondiging toch niet zo nieuw of exclusief. Op Weekend Knack werd hierover bijvoorbeeld al gesproken in oktober.

Pic door @jibees voor @leweb

Comments { 0 }

Alterego

Clopin is terug. Met de nieuwe job duik ik ook terug in dat leven, waarschijnlijk meer dan ooit. Hoewel ik de vinger aan de pols hield, merk ik dat dit beter ging als blogger. Je zoekt de content en door het te delen krijg je meer inzichten en leer je meer mensen kennen.

Maar je blogt hier toch?
Ja, maar op een totaal ander niveau. Dit is een conversatie met vrienden. Clopin zoomt in op zaken die velen van het publiek dat dit leest niet interesseert. Dit hier is beperkter, gezelliger en persoonlijker. Dat is ook waarom ik hier in het Nederlands schrijf en daar in het Engels.

Een ander verschil, of noem het een experiment, is dat er geen reacties geplaatst kunnen worden. Conversaties vinden tegenwoordig elders plaats. Door mijn mening neer te schrijven op mijn platform, geef ik de mogelijkheid om deze op een stabiele manier te kunnen gebruiken waar het nodig is.

Just so you know.

Comments { 0 }

Autovrij

Sinds een kleine twee weken leef ik autovrij. Ik leverde mijn wagen in bij mijn vorige werkgever en startte zonder bij mijn nieuwe. Vanaf nu verplaats ik me met de fiets en als het niet anders kan (lees: het regent) met de bus.

Het kunnen de wittebroodsweken zijn maar ik vind het geweldig. Ik fiets vrolijk fluitend door ‘t Stad en probeer de voetgangers die nog half slapen zo goed mogelijk te ontwijken. Het lukt me aardig, ik heb mijn bel leren gebruiken. Niet dat die iets uithaalt bij de tieners met hun oortjes in, maar je leert deze detecteren en anticiperen.
De afstand van mij thuis naar het werk is 6km. Dat is zoals vroeger, toen ik met de fiets naar school reed. Met dat verschil dat je vroeger in groep reed. Ik vertrok thuis en pikte iedereen op. Soms at ik zelfs nog een hapje mee bij een van m’n vrienden omdat ze zich overslapen hadden of omdat ik wat vroeger was omdat ze nu eenmaal een enorm knappe, doch iets oudere zus hadden. Doorheen mijn middelbare schooljaren fietste ik steeds met die groep die elk jaar iets groter leek te worden 12 km. Nu ik daar aan terug denk lijkt het raar dat van de ene dag op de andere die groep voor mij verdween. Ah, nostalgie.

Het werk is super. Ik werk nu voor de stad waarin ik woon en bouw dus mee aan die A waar ik van hou, met een leuke groep collega’s. Ik heb genoten van mijn dagen in Brussel en Gent en heb deze steden leren kennen en appreciëren. Maar dit, dit is thuiskomen.

Het is niet helemaal waar, natuurlijk, ik rij nog met de wagen. Evelyne heeft er nog eentje en die is nodig om Alexander naar mijn ouders te brengen op vrijdag, om inkopen te gaan doen en op uitstap te gaan. Stuff like that. Ik geloof niet dat ik volledig autovrij kan leven, jammer genoeg. Maar ik kan enkel mijn best doen. En sinds twee weken staat er toch eentje minder in de file.

Comments { 2 }

LeWeb ‘11

imageBegin december mag ik weer naar Parijs. Ik moet toegeven dat ik twijfelde. Het is al zwaar genoeg om enkele dagen Evelyne te moeten missen, maar nu is ook Alexander er. Meer zelfs, LeWeb is gegroeid en duurt nu 3 dagen. Maar stiekem kijk ik er toch weer naar uit en is het een eer weer als officieel blogger naar de Europese hoogmis van het web te mogen gaan.

Voor startups is LeWeb de place-to-be. Ben je te laat voor de startup competition? Niet getreurd, je maakt nog kans op een gratis ticket voor het belangrijkste networking event aan deze kant van het water. Als je wil zien wie wel in de competitie is geraakt kan je terecht op dit YouTube kanaal dat voor de gelegenheid werd opgezet.

Maar je hoeft geen startup te hebben om van LeWeb te kunnen genieten. Integendeel, het programma vult nu drie dagen en bevat ronkende namen die spreken over Social, Local en Mobile.

Kan je niet naar Parijs afzakken? Dan zijn er genoeg kanalen (zoals dit blog) waarop je het event kan volgen.

PS: er zijn nog tickets!

Comments { 2 }

Hij komt er

Ik hou best wel van Nederlanders. Neem nu die berg.

Een oud-wielrenner droomt in een column van een berg in Nederland. Normaal, en dat was in het begin ook zo, maak je er wat grappen over en de kous is af. Niet de Nederlanders. Nee, daar komen een troep mensen met geld en kennis samen om deftig na te denken over een berg van 2000m. In onderstaand filmpje meer uitleg.

Ook de URL van het project geeft de mentaliteit perfect weer: diebergkomter.nl.
Volgens mij heeft @steffest gelijk, hij gaat er nog komen ook. Wat niet kan gezegd worden van andere zaken. Zoals een regering of zo.

Comments { 1 }

De Duif is dood

Een week geleden. Ik kom thuis en ga kijken of de kippen iets nodig hebben. Terwijl ik naar het einde van de tuin wandel maakte Bugs, ons konijntje, cirkels rond mij. Zijn manier van aandacht vragen. Je kan er van uit gaan dat als je het hem wil geven, hij het je verdomd lastig zal maken om hem te aaien. In het begin dan toch, na een tijdje geeft hij meestal toe. Bij het poortje dat hem weg van de kippen en de groenten moet houden hebben we ons gebruikelijk spelletje. Hij probeert binnen te geraken, ik hem buiten te houden. Het is een speels ding, ons konijn.

Een vogel in de tuin van de buren schrok en vloog weg toen ik het poortje van mijn moestuintje + kippenren terug sloot. Enkele seconden later volgde een dof geluid. Hoewel ik het eerst niet zag, werd mijn vermoeden later die avond bevestigd: een duif zat op ons terras op de eerste verdieping en een vlek toonde waar het arme beest tegen het raam was gevlogen. Ik gaf het wat brood en nam me voor morgen te zien hoe het met het beest ging. Ik was opgelucht toen het er de volgende ochtend niet meer zat. Het zal, al bij al, goed meegevallen zijn.

Ik ga elke dag even bij de kippen kijken. Er staan daar ook nog wat wintergroentjes en een serre met tomaten en paprika’s. Trouwens, de kippen hebben zelf elke dag wel iets nodig, eten of water, dus er is altijd wel iets te doen. Toen ik uit de serre kwam hoorde ik weer een vogel wegvliegen, vanop dezelfde plek. Ik keek in een reflex naar het raam maar het dof geluid kwam deze keer iets later, pas toen ik me reeds opgelucht terug had omgedraaid. Het was dezelfde duif, ik herkende zijn rood-roze borst die ik ook een dag geleden had bewonderd. De manier waarop hij over de tuin waggelde deed me inzien dat het beestje ditmaal niet door het oog van de naald ging kruipen. Het leek wel dronken en kon zijn hoofd niet meer dragen. Hij legde zich neer en keek me aan met zijn ogen.

Hetgeen me stil maakte was hoe Bugs reageerde. Hij kwam onmiddelijk aangelopen en circelde rond de duif. Nieuwsgierig duwde hij zijn neus tegen de duif. Eerst reageerde die nog door eens te fladderen, maar dat zou een van zijn laatste daden worden. En Bugs bleek dat maar al te goed te beseffen. Toen het leven de duif had verlaten en deze zijn ogen had gesloten, kwam Bugs naast me zitten en keek de duif aan. Ik bukte me en streelde hem. Hij liet dit doen op een manier dat ik niet gewoon ben van hem.

Het stukje tuin dat we tot mini-boerderij hebben omgebouwd is voorzien van een omheining die Bugs al heel de zomer tracht te omzeilen. Het is hem al een paar keer gelukt, konijnen graven nu eenmaal graag. Het is een wonder dat zoveel groentjes het nog overleefd hebben. Maar het is ondertussen al een tijdje geleden dat Bugs er is kunnen binnendringen, ondanks zijn vele pogingen.

Ik besloot de duif te begraven in een stukje dat ik niet gebruik, naast de serre. Ik had de duif opgeraapt en wandelde naar achter. Bugs volgde. Niet in zijn normale, uitgelaten, circelvormende manier. Toen ik het poortje opende stormde hij ook niet naar binnen. Terwijl ik een gat in de grond maakte, bleef het konijn de vogel aankijken. Nog een laatste keer duwde hij zijn neus tegen de duif, zonder reactie. Hij keek toe hoe de duif in de grond verdween en volgde me gedwee uit de moestuin. Geen aandacht voor de kippen, geen interesse in de groentjes. Hij kroop zijn kot in en ik gaf hem vers stro, water en eten.

De volgende dag ging ik terug werken. En Bugs ging waarschijnlijk nog eens proberen in de moestuin te geraken.

Comments { 1 }

Wait

Ik leerde M83 enkele jaren geleden kennen dankzij het geweldige Duyster. Vandaag wees Clo me naar een onderstaand nummer van hen. Bekijk zeker ook het filmpje, ik werd er alvast zeer stil van.

I <3 M83

Comments { 0 }

Blood is Rushing

Tegenwoordig op repeat: Heartbeat, door Nneka.

Comments { 2 }