Autovrij

Sinds een kleine twee weken leef ik autovrij. Ik leverde mijn wagen in bij mijn vorige werkgever en startte zonder bij mijn nieuwe. Vanaf nu verplaats ik me met de fiets en als het niet anders kan (lees: het regent) met de bus.

Het kunnen de wittebroodsweken zijn maar ik vind het geweldig. Ik fiets vrolijk fluitend door ‘t Stad en probeer de voetgangers die nog half slapen zo goed mogelijk te ontwijken. Het lukt me aardig, ik heb mijn bel leren gebruiken. Niet dat die iets uithaalt bij de tieners met hun oortjes in, maar je leert deze detecteren en anticiperen.
De afstand van mij thuis naar het werk is 6km. Dat is zoals vroeger, toen ik met de fiets naar school reed. Met dat verschil dat je vroeger in groep reed. Ik vertrok thuis en pikte iedereen op. Soms at ik zelfs nog een hapje mee bij een van m’n vrienden omdat ze zich overslapen hadden of omdat ik wat vroeger was omdat ze nu eenmaal een enorm knappe, doch iets oudere zus hadden. Doorheen mijn middelbare schooljaren fietste ik steeds met die groep die elk jaar iets groter leek te worden 12 km. Nu ik daar aan terug denk lijkt het raar dat van de ene dag op de andere die groep voor mij verdween. Ah, nostalgie.

Het werk is super. Ik werk nu voor de stad waarin ik woon en bouw dus mee aan die A waar ik van hou, met een leuke groep collega’s. Ik heb genoten van mijn dagen in Brussel en Gent en heb deze steden leren kennen en appreciëren. Maar dit, dit is thuiskomen.

Het is niet helemaal waar, natuurlijk, ik rij nog met de wagen. Evelyne heeft er nog eentje en die is nodig om Alexander naar mijn ouders te brengen op vrijdag, om inkopen te gaan doen en op uitstap te gaan. Stuff like that. Ik geloof niet dat ik volledig autovrij kan leven, jammer genoeg. Maar ik kan enkel mijn best doen. En sinds twee weken staat er toch eentje minder in de file.

Zoektocht

Waar 2009 het jaar van de veranderingen was, blijkt 2010 het jaar van de zoektocht te zijn, en dan vooral wat werk betreft. Mijn ouders zeiden het nog het best van al vorig weekend: ‘Je bent nog te jong om tegen je zin te moeten gaan werken’. Niet dat ik mezelf elke morgen naar mijn huidige werk moet slepen, verre van. Het is een enorm gezellige bende en wat ze doen is enorm fascinerend en doen ze ook goed. Maar ik ben op zoek naar die ideale job.

Ik weet dat ik in de wereld vertoef waar ik thuis hoor, maar heb nog niet mijn vinger kunnen leggen op de rol die ik daarin het beste speel. Ik heb wel een idee van wat dat is, maar het vinden is iets anders. Mijn huidige rol was in ieder geval niet iets waarvoor ik in de wieg ben gelegd.

Voor een andere rol is er jammer genoeg geen plaats bij mijn huidige werkgever en dus hebben we besloten een einde te maken aan de samenwerking. Binnen enkele dagen/weken verlaat ik dan voor de ‘laatste’ keer het kantoor op het Astridplein en start de zoektocht opnieuw. Met een goed gevoel, want ik heb vooral dingen bijgeleerd. Over de wereld en over mezelf. En laat dat nu net het belangrijkste zijn, toch?

Dat en zoiets bijvoorbeeld:

SSIS 2008

Miljaar, die sessie van de Belgian SQL Server User Group ziet er verdomd interessant uit en ik kan niet gaan.

Session 1: what’s new in SSIS 2008 by Nico Verheire
Abstract:

  • Integrating data with ADO.NET
  • Scripting with VSTA
  • Introducing the new lookup transformation (including caching)
  • Managing change in a data warehouse: how to use Change Data Capture (CDC) and use of the MERGE statement
  • Dealing with data quality: the Data Profiling Task
  • Session 2: Deep-dive session about improving SSIS performance given by Geert Vanhove
    Abstract:
    This session will address some problems that might occur when a SSIS solution needs to scale because DB and data volumes to load are getting larger. This session is not only a statement of how you can improve your SSIS performance; the impact of each optimization step is shown in action throughout the demo package that will be the red wire of this presentation…

    Eens proberen met Nico en Geert te connecten.

    Changes

    De Olympische Spelen zijn achter de rug en er wordt al uitgekeken naar de volgende editie in Londen. Er zijn plannen terug te vinden over hoe de venues er zoal zullen uitzien, en dat is knap:

    Blueprint_for_the_2012_London_Olympic_venues_4 
    (meer foto’s zijn hier te vinden)

    Het begint dan ook enorm te kriebelen om net als collega Patrick me voor de volgende Spelen aan te bieden als vrijwilliger. Helaas zal dit niet gaan, want vanaf begin volgend jaar is Atos Origin niet langer mijn werkgever.

    De laatste details zijn nu besproken en alles ligt vast: Vanaf 1 januari 2009 werk ik voltijds in Antwerpen. Geen files meer, het werk op fietsafstand, super collega’s (niet dat mijn huidige collega’s niet tof zijn, ik heb er gewoon weinig contact mee) en een uitdagende job. Ja, dit alles ligt uiteraard in de lijn van het grote “plan der verandering” waarover ik het al eerder had.
    Wat ik juist ga doen, en waar, volgt nog wel als het werkelijk zo ver is, maar de kans is groot dat je het al weet (muha, mystery man!).

    Toch zal ik Atos Origin wel missen. Het was best een leuk bedrijf om voor te werken en ik heb er enorm leuke mensen leren kennen.
    Maar er is een tijd van komen en… juist ja :)