Categorieën
Film

Dossier K

dossierk

Vrijdag trokken ik en Evelyne naar Oostende. Want daar, in de nieuwe Kinepolis zalen, konden we al iets vroeger dan normaal genieten van de nieuwe Vlaamse kaskraker-to-be: Dossier K.

Na het succes van de vorige verfilming van een roman van Jef Geeraerts, De Zaak Alzheimer, kruipen De Bouw en De Smet terug in de rol van Vincke en Verstuyft. Ditmaal niet onder Van Looy. Verheyen nam de regie voor zijn rekening en dat blijkt geen slechte zaak. In de media werd er nogal op doorgehamerd dat Verheyen dit enkel kon doen omdat Van Looy geen tijd had (Ja, blijkbaar circuleren er serieuze budgetten voor die Slimste Mens. Of zou er al een nieuwe Loft in de steigers staan daar bij Woestijnvis?). Beetje hard voor Verheyen vind ik.

De film is een genot om te zien. Nu moet ik er wel bij zeggen dat als Antwerpenaar het natuurlijk allemaal heel dicht bij huis is en dit een extra dimensie (herkenning) met zich meebrengt. Meer zelfs, een deel van de film speelt zich in mijn straat af en als ik me niet vergis kan je op een gegeven moment zelfs ons huis zien (hoewel ik hem daarvoor nog eens terug moet zien ;)). Maar de film scoort niet ekel op de keuze van locatie (ahum). Dat ‘The Usual Suspects’ een dijk van een prestatie neerzetten kon worden verwacht, maar ook de minder bekende acteurs zoals Blerim Destani en R. Kan Albay, die samen met Verheyen na de film een beetje tekst en uitleg kwamen geven, verdienen lof. Ik onthoud ook een zeer sterke moordscene waarin een van de ‘good cops’ (ik ga niets weggeven) sterft.

Dossier K heeft alles mee om voor een record te zorgen: goeie film, sterke cast, mooie productie en perfecte timing wat release betreft. De trip naar Oostende meer dan waard, jammer dat ik niet wat langer aan de kust kon blijven want het ziet er naar uit dat we daar deze zomer wel meer gaan zitten!

Vanaf woensdag in de zalen.

Categorieën
Lifelog

Rustig weekendje

Het ging een rustig weekendje worden. Wat nodig was, want de vorige waren best hectisch. Maar dat rustig weekendje blijkt goed vol te zitten. Straks gaan ik en Evelyne met Kraist naar Kinepolis voor Inglourious Basterds (de nieuwe Tarantino en ja, de titel is juist geschreven zo). Het feit dat Kraist deze nogmaals wil zien (hij ging gisteren al), zegt al genoeg: I’m so gonna love this movie. Oh, het is trouwens ook Avatar Day, wat wil zeggen dat we (hopelijk) een preview krijgen in 3D van de nieuwe prent van Cameron (Titanic).

Er zal nog meer film in dit weekend zitten, want we gaan ook afzakken naar Oostende voor het Filmfestival. Wie weet kunnen we nog een wandeling aan het strand meepikken maar ik vrees er een beetje voor want op de agenda staat ook nog:

  • kapper
  • familiebezoek
  • Antwerpen proeft
  • Bollekesfeest (samen met het vorige)
  • reisplanning (onze USA reis komt echt wel dichtbij)
  • opruimen
  • inkopen
Categorieën
Lifelog

Ziek

Mijn week tot hiertoe bestond uit “ziek zijn”. Zo slap als een vod, kop vol snot… u kent het wel. “Het doet de ronde”, zei de dokter en zei me dat ik best enkele dagen rust nam om het uit te zieken (en om niemand anders aan te steken). Hij keek naar de lectuur die ik bij had. Ik neem steeds iets mee als ik naar de dokter moet. De wachtkamer ligt vol out-dated materiaal en wachten moet je toch. Ik had een soort gids bij voor WoW, het zat bij het spel. “Aan het studeren?”, vroeg hij me. Ach, wat research en persoonlijk vertier, niets speciaals. Ik heb een zeer sociale huisarts en nam aan dat hij dat even wou uiten. Ik apprecieer het wel, hij doet het altijd en het komt nooit geforceerd over. Maar toen hij vroeg welke level mijn character was, had ik door dat het deze keer niet zomaar was. Mijn huisarts en zijn vrouw bleken beiden enkele lvl 80’s (max tot hiertoe) te hebben rondlopen en spelen elke dag buiten woensdag en zaterdag. Ik verliet de praktijk met een voorschrift, een briefje voor de ziekenkas, een papiertje vol info aangaande WoW, en, belangrijker, een papiertje dat zei dat ik tot en met woensdag buiten strijd was.

Zo heb ik bijvoorbeeld een uitstapje naar Kinepolis moeten missen. Iets, zoals u wel weet, dat ik zeker niet wou missen. Ik hou van film en Kinepolis. Een tijd geleden zat ik als consultant bij de groep en ik ken de cijfers. Het is ook daarom dat ik me niet ga uitspreken over wat er gaande is (lees bij Pietel meer, en zeker ook in de comments). Het doet deugd te zien dat een groep als deze zulke stappen zet.

Na gisteren nog veel te hebben geslapen, voelde ik me in de namiddag goed genoeg om eens wat frisse lucht te halen. Ik moest toch langs een Telenet Center aangezien ik we overstappen van INDI.

Wat er gisterenavond nog aan virussen in mijn lijf zat werd er door de heetste grootmoeder van de wereld uit geblazen. Ik weet dat ik nog rare blikken zal krijgen wat die laatste zin betreft. Maar wat een vrouw. Geen verdere woorden voor.

En nu, hup, vertrekken en werk inhalen!

Categorieën
Film Lifelog Literatuur

Een avondje met Kraist

Gisteren ben ik nog eens naar de bioscoop getrokken met Kraist. Een avondje is genoeg om te beseffen dat ik die kerel eigenlijk te weinig zie. We besloten de oscar-winnaar No Country For Old Men te zien, wat een zeer goede keuze was. Echt, enorm van genoten! De film viel bij Kinepolis onder Cinémanie wat, denk ik, goed draait bij Kinepolis. Het is zelfs zo dat je voor de aanvang van de film een klein filmpje krijgt met leuke weetjes over de film die je komt bekijken. Jammer genoeg kon ik online hier niet meer over terugvinden, maar het is een prachtig initiatief: een man die weet waarover hij spreekt in een kader waardoor je tijdens de film zal terugdenken aan die presentatie en zal glimlachen. Een investering die je niet zomaar maakt, en het bewijst voor mij nog maar eens dat Kinepolis echt wel de beste bioscoopgroup is in onze streken.

—Ik had hier een hele rant over een andere Cinémanie film neergezet, maar dat ga ik in een volgende post steken. Stay tuned.—

Kraist had ook een kado bij! Voor mijn verjaardag! Een boekje, waar ik nog niet van gehoord had (wat ik trouwens raar vind). Het draagt de titel "Letters to eBay: Antics of a virtual prankster" en is geschreven onder het pseudoniem Art Farkas.
Op een moment van verveling (zijn vrouw was een paar uur op schok met andere vrouwen) besloot Paul Meadors (zijn echte naam) eBay af te schuimen naar opmerkelijke items die te koop stonden. Hij besloot de meest geschifte verhalen te verzinnen waarmee hij de verkopers aanschreef. Op de achterkant lezen we dit voorbeeld:

Re: Trumpet made in USA – used
Dear Sir,
…Since childhood I have had the uncanny ability to blow very fast air through my nose. It may sound crazy but do you think I could play your trumpet through my nose? I believe I could generate a better tone that way. Would the mouthpiece fit around my left nostril?
Thanks
Art

Dear Art
Well! In order to answer, I need to know the size of your left nostril. I will then compare your nose size to my brother’s and ask him to blow …