Focus

We hebben geen geduld meer. Dat is geen verwijt, het is een vaststelling. En mocht het er toch een zijn, dan kunnen we niemand iets kwalijks nemen. Alles wordt ons steeds sneller aangeboden. Alles verandert zo snel dat ik me enorm erger aan de traagheid van een iPhone 4.
Ik draaide tot voor kort mijn media center, XBMC, op een raspberry pi. Telkens ik even een pauze wou inlassen, moest ik mijn gsm nemen, unlocken, de app opstarten, in het juiste bedieningscherm duiken en de pauzeknop zoeken.
Als ik de lichten die automatisch opspringen, Hue van Philips, snel wil doven heb ik een gelijkaardig proces te verrichten.

Interfaces. We zijn er nog niet uit en dat zal nog even duren want we zijn nog niet met de juiste bouwstenen bezig. Mijn Pebble is bijvoorbeeld al veel handiger in het bedienen van XBMC en de Hue lampen, maar kan alleen basis zaken. Wat ons bij focus brengt.

Focus. Dat is wat een lichtschakelaar zo perfect maakt. En de Pebble komt met een bepaalde beperking (4 knoppen, geen touchscreen) die zo’n focus verplicht maken. Net daarom is het zo goed.

En apps als Yo en Wut, hoe zeer men er nu door in de war zijn, zitten als experiment op dat spoor. Toen een jaar of 10 geleden een Italiaanse studente bij ons logeerde, gebruikte ze haar gsm om bij familie en vrienden het 1 of 2 keer te laten rinkelen. Ze belde ze nooit, stuurde nooit een sms. Enkel even laten rinkelen. Het was een hallo, een ‘ik denk aan je’, een ‘ik mis je’. Gewoon een signaal, dat 100 dingen kon betekenen maar waarvan de ontvangende kant goed weet wat het wil zeggen. Iets wat een ‘Yo’ ook kan zijn.

photo credit: Tal Bright

Maand

Na een dik jaar, misschien zelfs anderhalf, werken aan A-Stad, trek ik een maand lang de stekker er uit om te herbronnen en te bezinnen.
Een maand. Het klinkt als een eeuwigheid waarin ik een boek kan schrijven, er 5 kan lezen, het huis verbouwen en een wereldreis meepikken. Realiteit leert me dat ik best van elke seconde geniet want het zal snel genoeg over zijn.

De notificaties staan af, de mailboxen tijdelijk uit mobiele toestellen verwijderd. Mijn aandacht puur aan mezelf, mijn gezin, familie en vrienden. Maar toch ook nadenken. Over wat er volgt, zonder al te inhoudelijk te gaan. Het project heeft me zaken geleerd over mezelf en wat ik wil doen en dat moet ik even verwerken. Zou ik er op mijn 33 dan toch uit raken wat ik wil doen?

Mijn mentors op deze ‘reis’ zijn mijn zonen, die met hun nood aan aandacht er voor zullen zorgen dat ik toch niet even die mailbox van het werk opentrek. Vooral de oudste dan, de kleinste is nog snel content ;)

Makeup

Ik heb er nooit bij stilgestaan hoeveel werk er kruipt in de makeup van die meiden aan de schoolpoorten. Of hoeveel het misschien wel niet kost.

De lijst producten is hallucinant… Thank god I’m male.

Mac Screensaver

Ik heb een tijdje liggen zoeken naar een screensaver voor m’n mac en kwam tot de vaststelling… dat ik er eigenlijk geen nodig heb.
Maar nu heb ik er toevallig toch eentje gevonden: WebViewScreensaver. Het komt er op neer, dat je eender welke website kan tonen als screensaver.

En de perfecte website hiervoor? De HD livefeed vanuit het ISS denk ik. Je gebruikt best deze url in de instellingen: http://www.ustream.tv/channel/iss-hdev-payload/pop-out

EDIT: Windows gebruikers kunnen hetzelfde bekomen met http://myweb.tiscali.co.uk/djmclean/htmlscreensaver.html