Buy-a-frame

Tijden zijn anders dan toen we klein waren. Je hebt geen 2 videorecorders meer nodig om een film te kopiëren en ook de muziekindustrie weet niet waar eerst hun legale kanonnen op af te schieten.

Ik ga me niet wagen aan het debat rond wat de impact daarvan is (hoewel ik uiteraard wel een mening heb), maar het feit is dat mensen andere manieren zoeken om hun ding te kunnen doen.

Een mooi voorbeeld is The Tunnel, een film die wil leven van de bijdragen van gewone mensen als u en ik. Je koopt een van de 135K frames voor $1 en krijgt zo de film als eerste (én je frame én credits bij de film (for what it’s worth)). Meer nog, de film zal beschikbaar zijn via bittorrent.

Microfinancing is iets waar bepaalde industriën schrik van moeten hebben (kijk, nu doe ik het toch een beetje). Diensten als Kiva doen al prachtig werk bij mensen die het echt nodig hebben en Kickstarter geeft iedereen een manier om je ding te doen zonder je broek te hoeven afsteken. Pioneer One, een webserie, volgt hetzelfde systeem.

Nog voorbeelden? Het boek van Steven Desmet, cd’s van oa Radiohead en/of van NIN.

Power to the people?

Communicatie 2.0 (brr)

Sorry voor die 2.0, kon het niet laten.

Vorig jaar woonde ik de sessie van Luis Suarez bij op Web 2.0 Expo in Berlijn. Ik hoorde hem vertellen hoe hij zijn (professioneel) leven doorbracht zonder email (of daar althans naar streefde). Luis was het beu dat mensen zijn leven aan het plannen waren door zijn inbox vol te steken en besloot zijn emailgebruik te minderen. Contacteren kon je hem via genoeg andere kanalen.

Toen dacht ik dat de inbox net het ideaal punt was om alle kanalen in samen te laten komen. Een gedachte die los staat van wat hij wou overbrengen, maar iets dat velen wel bezig houdt. Email, zoals het is, voldoet niet meer aan de noden, dat is ook de boodschap waarmee Google Wave aankondigde. De tool blijkt nu meer een leuke colab plaats te zijn, maar ook niet hetgene velen ervan verwacht hadden: Email 2.0 (bibber).

Uiteraard is het vroeg om een afrekening te maken, eigenlijk moeten we wachten op de aangekondigde ‘app-store’ om te zien of de developers de ware kracht van het beest kunnen ontketenen. Maar ondertussen zitten ook anderen niet stil. Zo komt Mozilla binnenkort met Raindrop en hun aankondigingsfilmpje vat de noden (en meer) goed samen:

Zie je, Raindrop gaat verder en neemt de ambitieuze taak op zich om in de overload aan info ook nog eens als filter op te treden in het bepalen wat belangrijk is en wat niet.

Maar even terug naar die basisgedachte: one place to gather everyone and everything. Daar speelt Inbox2 harder op in:

In tegenstelling tot Raindrop, waar we nog even op moeten wachten, kunnen we al wel spelen met Inbox2. Als je een invite-code hebt, tenminste (Speaking of which, ik heb nog wat invites voor Google Wave. Yell if you want one.). Dus als er iemand eentje voor mij heeft, please do send one.

Zoom in op uw dak

Antwerpen nam een foto van z’n daken en dat gaf mooie kleurtjes op.

thermo_antwerpen

thermo_huis Deze foto wil iets aantonen (of toch een poging doen). Het gaat om thermografische opnames die je willen helpen zien of je dak goed geïsoleerd is. De kleuren geven namelijk aan hoeveel warmte er gemeten werd.

De opnames gebeurden tijdens 4 koude nachten begin maart 2009. Hiernaast, boven het handje, ons toekomstig huis. Groen is matig tot goed, dus dat ziet er niet al te slecht uit, wat niet gezegd kan worden over bv de Kathedraal en het Stadhuis.

Bekijk zelf ook even hoe het met jullie dak gesteld is. Lees zeker ook de opmerkingen onderaan.

Google Chrome dringt IE binnen

Google lanceert Google Frame, een plugin voor Internet Explorer (de Microsoft browser). Hiermee wordt het mogelijk om een pagina binnen in de browser te bekijken via de technologie van Google Chrome. Goed nieuws voor gebruikers en developers die nog vast zitten aan IE6 (als ze de plugin kunnen installeren): ze kunnen nu bepaalde sites toch ten volle ervaren en/of testen.

Een andere reden voor deze zet: Google Wave in IE optimaal laten draaien.

System Security 2009

Gisteren bestond mijn dag, buiten een geweldige brunch met de familie, uit het ontsmetten van enkele PC’s. Zowel op van mijn zus en haar echtgenoot als op die van mijn ouders had ik te maken met System Security 2009, spyware die een tool op je PC zet die zogezegd, jawel, spyware verwijdert. Snel kom je terecht op een plaats waar je moet dokken voor de volledige tool die, en dat zal je niet verbazen, zelfs niet bestaat.

Quite a nasty one. Het ding start op bij het opstarten van je systeem en begint zowat alles wat draait af te sluiten. Meer nog, je slaagt er ook niet meer in ook maar iets op te starten. Je bureaublad krijgt een vieze vorm, kwestie van de drama wat op te drijven:

systemsecuryty2009

Swat. Het heeft even geduurd maar het is weg. 2 opties: ofwel blijf je alt-F4 ‘en op de applicatie tot het uiteindelijk dood is OF je start op in safe mode (F8 blijven proberen tijdens het booten tot je de keuze krijgt) zodat het programma de kans niet krijgt om op te starten. Via msconfig kan je dan ervoor zorgen dat het ding niet meer opstart (zoek naar een numerieke waarde als 11315314.exe). Daarna doen de meeste anti-spyware tools als ad-aware, malwarebytes of spybot s&d hun werk wel.

Zo zie je maar, die dingen blijven evolueren. Zowel mijn ouders als zus en broer surfen enkel met Firefox en hebben AVG draaien. Daar is nu ook Spybot S&D bij gekomen (hoewel ik echt wel dacht dat ik deze ook daar had opgezet). Op mijn machines draait Spybot S&D in combinatie met Panda Cloud of Microsoft Security Essentials.

Ik ben zeer benieuwd naar jullie setup, trouwens. Smijt ze even in de reacties als je wil.
(Oh, en Mac-gebruikers: I know)

UPDATE: (oh, en Linux gebruikers: van ‘t zelfste *rolleyes*)

Twitter spam

Er zijn verschillende diensten die rond Twitter draaien en sommige spelen het spelletje niet echt eerlijk. Zo spamt Twittascope de account van @theonehitwonder vol.

Hoe los je dat op? Wel, twee mogelijkheden:

  • Heb je je username en wachtwoord ingegeven (niet echt een aanrader trouwens), dan zou het moeten volstaan om je wachtwoord te veranderen.
  • Maakt de app gebruik van een connectie, dan kan je deze verbreken.

Augmented Reality

Iedereen heeft er tegenwoordig de mond van vol. Ook tijdens The Future Summit kwam het meerdere keren aan bod. En terecht, er zit enorm potentieel in het gegeven.

Games als RubberDuckZilla zijn leuk en demonstreren ze daarmee het basisgegeven. Maar we zitten al een stapje verder. Kijk maar eens naar wat onze bovenburen enkele dagen gelanceerd hebben: Layar. Deze AR browser, voorlopig alleen beschikbaar voor Android-toestellen, … weet je, laat de video het uitleggen:

Another one? Wikitude van Mobilizy (very weird english) mapt (denk ik :p) wikipedia op de echte wereld. Toevallig (?) ook enkel op Android (op dit moment).

U ziet het, fun&games en onvoorstelbaar veel potentieel. Maar toch heb je veel non-believers. Gedeeltelijk kan ik ze volgen, en dat heeft wat te maken met iets waar ik al een paar dagen over lig te denken. En ik was blijkbaar niet alleen, check maar even de presentatie van bv Ian Pearson.

Op het event (nog steeds TFS ;)) hadden velen het over brillen en zelfs contactlenzen die de poort naar het virtuele moeten worden. Waarom? Voorlopig zitten we vast aan een scherm. Zonder scherm, geen virtualiteit. Door deze te vervangen door brillen of lenzen bedriegen we uiteraard onszelf, we blijven afhankelijk van een scherm, maar de grenzen blijken daarmee te vervagen: Je zichtsveld wordt het scherm. Beeld je in dat we dit dan ook in 3D kunnen waarnemen en Augmented Reality kan beleefd worden zoals het hoort.

De final frontier is het scherm.
Daarna komt er wel weer een nieuwe, don’t worry.