Comics

Ik ben niet echt een comiclezer.

Zo, dat regeltje was voor de goeie orde. Ik lees wel comics, maar de manier waarop zou een echte fan van het genre waarschijnlijk enorm tegen de borst stoten. Ik proef namelijk graag van de verschillende smaken. Ik neem een serie (bv X-men), google wat rond om te zien wat je zeker gelezen moet hebben van die serie (bv The Dark Phoenix Saga) en probeer die uit. Zo heb ik onder andere al mogen proeven van de X-men, Avengers en Batman. Hetgeen het me geleerd heeft is dat ik het niet erg heb met zulke langlopende series. Ik word er gek van dat de verschillende X-men constant me eraan herinneren wat hun speciale gave is (ik kijk naar jou, Cyclops!). Batman daarentegen spreekt me meer aan. Het gaat er iets minder van uit dat de lezer een lege schil is die niets kan interpreteren en onthouden.

Waar ik wel gek van ben is haast alles van Alan Moore. From Hell, Watchmen, V for Vendetta, The League of Extraordinary Gentlemen, … En ja, dat heeft met de verschillende verfilmingen te maken (hoewel ik niet weet of ik ze het gedrocht dat ze van LXG gemaakt hebben kan vergeven).

En rondlopen in een echte stripwereld is geweldig. Ik hou van plekken waar veel boeken zijn: boekenwinkels, bibliotheken, de boekenbeurs, … maar een stripwinkel als Mekanik in Antwerpen is nog een wereld apart.

Zijn er stripfans onder jullie die me soortgelijke strips als die van Moore kunnen aanbevelen? Het smaakt naar meer, die strips. En ik zoek een reden om in de Mekanik rond de hangen.

One thought on “Comics”

  1.  De comics waar ik recent en langer geleden van heb genoten zijn:
    – Chew (man die door dingen te eten informatie verzamelt, bvb. moorden oplost) (oeh, zie net dat volume zes over een maandje uitkomt)
    – The Walking Dead (ondertussen al zo’n anderhalf dozijn trade paper backs, en still going strong)
    – Black Orchid (Neil Gaiman & Dave McKean — need I say more?)
    – Batman: Year One / Arkham Asylum / The Killing Joke / The Dark Knight Returns
    – Y: The Last Man (10 trade paper backs die een fantastisch verhaal vertellen; en ja, er is een einde)
    – Superman: Red Son (wat als Superman bij de Ruskies was beland ipv in de VS)
    – Orbiter (een space shuttle keert terug na tien jaar lang verdwenen te zijn)

    En dan vergeet ik er waarschijnlijk nog een boel. Ik zou graag ook eens beginnen in Invincible van Robert Kirkman, bijvoorbeeld, en herr Vuijlsteke’s semi-maandelijkse “wat ik gelezen heb”-blogposts maken mijn verlanglijstje altijd maar langer.

Comments are closed.