Baaldag

Evelyne had gisteren wel een echte baaldag. En ik ook niet echt een bijster goeie, maar daar gaat het niet over. Ze zit nu op een project, waar ze tussen zeer fijne mensen zit, dat merk je uit de verhalen die ze thuis komt vertellen. Gisteren kreeg ze echter te horen dat ze op een ander project, weliswaar bij dezelfde klant, wordt gezet. Ze leverde uitstekend werk en hogere krachten hebben haar als het ware opgeëist.
Het is een zeldzaam iets, zo omringd worden door enorm fijne collega’s, en als je daaruit wordt weggetrokken brengt dat vrij sterke emoties met zich mee. Dat zijn dingen die je niet verwacht als je van het studentenleven komt en in de werksfeer duikt. Als je het mag meemaken, dan mag je beide handen kussen. Op dit moment zit ik ook met enorm fijne collega’s en ik wil nog niet denken aan de dag dat ik naar een ander project verhuis. Want die komt er zeker, dat is nu eenmaal het ding als je consultant bent. Maar dat is voor later.

Alle communicatie even uitgeschakeld en samen in de zetel naar een aflevering van Ally Mcbeal kijken. Een Duvel voor haar, een pastiske voor mij. Even gewoon “wij”. Sorry voor de mensen die ons gisteren trachtten te bereiken, het moest even.