Categories
Lifelog

Kortgeschoren

Dit weekend was ik in Geel. Niet verwonderlijk, want daar zit ik elk weekend. Evelyne is van Geel afkomstig en gaat nog elke zaterdag daar naartoe omdat ze daar nog muziekschool volgt en omdat we zo haar ouders ook elke week zien. Ik ga graag mee omdat ik zo, met mijn krant, een goed boek en een cappuccino (of 2-3), die twee uur kan doorbrengen. Maar dit weekend besloot ik ook maar even langs de kapper te gaan.
Ik en naar de kapper gaan, het is iets raars. Elke keer ben ik blij dat ik geweest ben. Als het zo kort is kom ik met meer zelfvertrouwen buiten en voel ik me alsof ik de wereld aankan. Raar wat zoiets kan doen bij een mens (of toch bij mij). Maar naarmate mijn haar terug langer wordt begin ik het iets langere haar ook wel leuk te vinden. Ik denk zelfs dat Evelyne het liever zo heeft. En dus wacht ik maar om naar de kapper te gaan. Ik vind zogezegd geen tijd, maar ik weet ook wel dat ik er geen tijd voor maak. Tot dat ik het op een dag beu ben. Dan vind ik dat ik teveel tijd verdoe aan het goed leggen van mijn haar. Elke morgen met de pot gel vechten om mijn coupe toch maar goed te krijgen, nee, het moet gedaan zijn. Dus toch maar naar die kapper. Grmbl. Tijdverlies. Telkens opnieuw, die cyclus. Er zijn twee dingen waar ik tegenop zie als ik naar de kapper gaan: uitleggen wat voor kapsel ik wil en de verplichte kappers-talk.

Niet dat mijn kapsel moeilijk is. Op zich is het gewoon alles wat korter maken, zoals bij de meeste heren. Maar toch zijn er moeilijke punten. Zo mag het vanachter niet opgeschoren worden. Vanboven liefst vrij kort, maar we spreken wel niet in millimeters. Ah, en de contouren vanachter mooi aflijnen, dit mag wel met een tondeuse. En doe die twee punten in mijn nek ook maar weg. Ja helemaal weg. Hebt u van die lotion die mijn hoofd zo helemaal ijskoud maakt? Oh ja! Doen. Ja verzorgende shampoo mag. Hmm, wacht, waarom vraagt u dat? Is het zo slecht gesteld met mijn haar? Waarom vraagt u dat dan? Ah dat kost meer. Ja, doe maar. Euhm, even terug naar mijn kapsel, het mag zo wat steken, weet u wel? Maar liefst geen vleugels. Ja vleugels. Hoezo wat bedoel ik? Hmm, laat maar, gooi die verzorgende shampoo er maar al op, we zien wel hoe het verder gaat.

Het meest zie ik op tegen mensen die een hele uitleg willen doen. Waar ik vroeger woonde, bij mijn ouders, trok de kapper een heel uur uit terwijl mijn kapsel gemakkelijk binnen het half uur achter de rug kan zijn. Nee, die man deed er precies een uur over. Voor iedereen trok hij minstens 1 uur uit, vroeger kon je er niet buiten zijn. Deze man kende ik al jaren en daar kan ik het dus wel van verdragen. Zeker omdat die de lokale roddels allemaal kent en dat het wel eens handig is om terug mee te zijn wie er allemaal gescheiden, bedrogen of getrouwd is. Maar laat hem de enige zijn. Nu, ik begrijp dat de meeste mensen juist wel heel het gepraat er bij willen. Maar het moment waarop je kapper stopt met knippen om een uitleg te doen, is het punt waarop iets in mij “MAYDAY” roept. En dan merk je het. De andere kapsters die zich omdraaien en hun versie van de feiten willen geven. Ook zij stopt met knippen. De klant waar zij aan mee bezig was weet er ook meer van. Ze draait haar stoel en brengt nieuwe feiten aan het licht. Een man die aan het wachten is doet de Story dicht en besluit zich ook in het gesprek te mengen. En ik zit daar. Mijn haar half geknipt. Slim he? Je kan niet doorgaan want je ziet er ronduit belachelijk uit. Je zit vast. Dus… je praat maar mee.

Ik haat naar de kapper gaan, maar het gevoel waarmee je buiten komt is werkelijk fantastisch. Ik vraag me nu enkel af of dat het aan het nieuwe kapsel ligt, of aan het feit dat je buiten bent.

PS: Nee, met Geel bedoel ik niet het psychiatrische ziekenhuis, maar de stad. I know what you were thinking…

6 replies on “Kortgeschoren”

Een goede tip om van de weerpraatjes af te raken: zorg dat je de kapper zelf aan de praat krijgt! “En wat vind JIJ van het weer, beste kapper.” “Wat zijn UW weekendplannen, meneer de kapper?” Niets interessanter dan naar andere mensen te luisteren :-)

Een goede tip om van de weerpraatjes af te raken: zorg dat je de kapper zelf aan de praat krijgt! “En wat vind JIJ van het weer, beste kapper.” “Wat zijn UW weekendplannen, meneer de kapper?” Niets interessanter dan naar andere mensen te luisteren :-)

Comments are closed.