Open brief - Part 4

Mobile, Fuck yeah!

by Kevin on June 6, 2011 in online, Tech

“It’s all about Mobile!”. Ik zie het de marketeers al verkopen met een slidedeck vol woorden als iPhone, QR, Facebook en wat nog daar in het hoofdkwartier van Mars. Reden van de pitch? Een wedstrijd voor M&M’s.

Ok, dus de wedstrijd op de website spreekt voor zich. Maar fuck yeah, mobile zal het ook zijn want iedereen loopt tegenwoordig toch rond met een smartphone. Makes perfect sense. Maar… dan moet het wel werken. Zie je, het ding met heel the mobile gedoe is: het is gemakzucht. Dus als dat ding niet doet wat het moet doen, namelijk mij sneller doen meespelen, dan word ik kwaad.

We beginnen met een QR code op de verpakking.

Ok, I’m game, kan handig zijn, linkje naar een mobiele versie van de website of zo eens kijken…

Ah, euh… ok, een tekst boodschap. Jammer, want je kan ook links genereren en dan zou die rechtstreeks naar die link gaan ipv dat ik daar nog eens op moet kli… You know what, never mind. Ik ga niet strunkelen over een klein foutje. Onwards.

Oh kijk, het is een app! Eens kijken wat we allemaal kunnen doen.

Prominent aanwezig: ontmoet de kandidaten & het stemmen. First things first: laten we ze eens ontmoeten (hoewel, wil ik dat?).

Aah, zo’n testje. Ja, da’s kei populair op facebook, juist! Mensen gaan dat uiteraard ook willen weten welk kleur snoepje zij eigenlijk zijn (en jawel, je kan op het einde het delen op facebook).

Ok, stemmen dan, want we kunnen een reisje naar New York winnen. Eerst eens kijken hoe het staat met de stemmen, onderaan die statistiek-icoon tappen *tap*

Euhm. Ok, en nu kan ik… *tap*tap* hmm… er blijkt niets echt te … *tap* reageren. Ah, misschien even mijn iPhone tilten zie ik, juist dan zal ik wel…

what theeeee… *tap*tap*TAP*TAP*TAP* … allez… *TAP* *zucht*.

Swat, gewoon stemmen dan maar. De test zei dat ik (cool) blauw was dus here we…

…maar… maar ik wil naar New York! Ik wil gewoon meedoen en… *zucht*. Ok weet ge wat, laat het… *neemt laptop* … ik doe wel gewoon mee via de gewone website. Ah, here we go. Ik stem blauw, vul wat zaken in…

… en dan bevestigen. *klik*… *klik* … maar allez… *klik*klik*klik*…what the… *KLIK*

UPDATE: Fair is fair, vandaag werkt alles wel.

Comments { 0 }

Webwinkeltje

by Kevin on June 6, 2011 in online

Ik en mijn schoonbroer, wij hebben een ideetje. het blijft nog een beetje geheim, maar het komt neer op een online winkeltje dat we gaan gebruiken om een gemeenschappelijke passie wat kracht bij te zetten.

Als we het internet mogen geloven is dat zo gepiept: je neemt wat hosting, gooit er een systeempje op en begint er aan. De praktijk, zoals steeds, is iets complexer. Niet dat het zo niet kan, tuurlijk kan dat. Het kan nog eenvoudiger ook. Maar factoren als veiligheid, opbrengst vs kosten en gemakzucht (het is niet ons hoofdberoep) maken de afweging moeilijker.

Dit kan nog interessant worden en u mag zeker een verslag verwachten als we er door zijn.

Comments { 1 }

Gotcha

by Kevin on June 3, 2011 in Lifelog

Een huiluurtje. Hij had nog niet zo lang geleden gegeten dus dat kon het niet zijn. Zijn pamper was ook net aangebracht. Krampen, waarschijnlijk, dat heeft hij wel meer. Maar zo rond 21u wil hij ook gewoon bij ons zijn. Alsof hij voelt dat hij zodadelijk in een diepe slaap gaat sukkelen en dat liefst in onze armen doet.

Het is een spelletje. Zal ik hem in slaap krijgen? En zal ik hem kunnen neerleggen in de box zonder hem wakker te maken. Het ging moeizaam, maar het lukte me. Ik had hem in slaap kunnen wiegen door wat rond te wandelen. Ik leg hem neer, hij opende zijn ogen en ondanks het gebrek aan goeie oog-hand coördinatie had hij snel een van mijn vingers te pakken.

Dat was genoeg, een vinger. Ik zette me op de vensterbank en bleef hem aankijken. Na enkele minuten voelde ik de grip die hij op mijn vinger had lossen en kon ik me lostrekken. Echter, zijn ogen waren ook weer half open en hij hield me in de gaten. Verplaatsen moest ik niet proberen; telkens ik richting zetel, waar Evelyne zat, ging, zag ik zijn armen in de lucht gaan. Terugkeren en in zijn zichtsveld zijn.

Hij zakte verder en verder in een diepe slaap en toen ik hem een kus gaf en zachtjes ‘gotcha’ fluisterde verscheen er een kleine glimlach op zijn gezicht.

‘Au contraire, papa’.

Comments { 0 }

IT

by Kevin on May 19, 2011 in werk

Er is nog werk voor ons IT-ers, nog veel werk. Klein voorbeeldje van hoe ik als consultant mijn uren moet registreren:

Voor mijn eigen werkgever is er een online applicatie waarin ik noteer op welk project ik wanneer gewerkt heb.
Voor mijn huidige klant heb ik een badge. Ik moet badgen bij het binnenkomen en het buitengaan en ook onder de middag. Als de pauze tijdens de middag kleiner is dan een half uur wordt er toch een half uur aangerekend. Indien ik niet tijdens de middag badge, dan rekenen ze anderhalf uur pauze aan. Neem ik minder dan een half uur pauze dan wordt dit naar een half uur gebracht. Met nog deze uitzondering: als ik een pauze kleiner dan 10 minuten neem dan zitten we terug met anderhalf uur (wat een bug blijkt te zijn).
Ik kan eventuele badgesessies die ik vergeten ben (of als ik op een andere locatie zat) nog ingeven via een online applicatie.
Natuurlijk weet de klant nog niet wat ik nu juist gedaan heb. Daarom is er ook een soort online MS Project waar mijn projectmanager mij taken geeft waarop ik dan uren kan boeken. En daar begint de echte Kafka.
Als ik alles daar netjes ingegeven heb moet ik een nachtje wachten tot de verwerking van deze gegevens. Daarna kan ik een rapport trekken dat ik moet laten handtekenen door de klant.
Met dit papier trek ik naar de administratie bij de klant die er een ‘code’ zal opschrijven.
Dit papier stuur ik dan naar mijn werkgever zodat deze dit bij het factuur kan steken dat ze gaan sturen naar de klant.

Ik ben er zeker van dat er nog straffer verhalen zijn. Het probleem is dat ik ergens nog ‘snap’ waarom al deze stappen nodig zijn. Het jammere is dat ik heel slecht ben in zo’n dingen en ik eigenlijk een grondige hekel heb aan controle.

Een zeer grondige hekel.

Comments { 2 }

baby-dump.nl

by Kevin on May 12, 2011 in Lifelog

Ah, die Nederlanders toch. Zeg nu zelf, als naam voor je winkel met babyspullen Baby Dump kiezen is op zijn minst raar te noemen. Maar ik kan je vertellen dat de winkel wel de moeite is.

Op aanraden van mijn zus gingen we een kijkje nemen. Een uitstapje naar Eindhoven is altijd leuk, zeker als het ook op een zondag kan (en dat is WIN#1). Dat het bij de noorderburen een stukje goedkoper kon zijn, dat had ik wel ergens verwacht (WIN#2). Maar waar ze me echt mee over de streep trokken waren die extraatjes:

Gratis levering in België
Raar maar waar, maar dit heb je niet overal. Goeie zet om de Belgische markt in te palmen. Een dikke WIN#3. Montage is soms gratis, maar ik vind dat eigenlijk leuk om te doen dus daar had ik geen probleem mee.
Je hoeft pas te betalen bij levering
Nu niet echt per se iets dat hoeft voor mij, maar swat.
Je kan altijd dingen op de levering laten bij opzetten of afhalen
Klinkt misschien raar, maar leveringen nog wijzigen, en dan zeker dingen er laten afhalen? Best zeldzaam. Maar swat.
Gaat er iets mis met de zwangerschap, krijg je je geld terug en komen ze alles terughalen
Je zou er niet aan mogen denken, maar het is een geruststelling. Gaat er iets mis tijdens de zwangerschap of sterft het kindje in een vroeg stadium, dan komt de winkel alles terughalen en krijg je alles terugbetaald indien je dit wenst. Hopelijk gebeurt het weinig, maar ik kan me inbeelden dat dat een serieuze zorg minder is. Indien je het wenst. WIN#4
Gratis drank en broodjes met ham of kaas in de winkel
Even pauze tijdens het winkelen? Er liggen broodjes en drank op je te wachten. WIN#5

Onze kinderkamer komt van Baby Dump. Een box kregen we er gratis bij. Ook de kinderwagen hebben we daar genomen, waarbij we een maxi cosy gratis kregen. En nog een heleboel spulletjes (matras, dekentjes, …).
Aanrader, hoe stom het ook moge klinken.

Comments { 1 }

Ekko

by Kevin on May 11, 2011 in online

Dankzij de toffe mensen bij Netlog heb ik al een kijkje kunnen nemen op een nieuwe site die ze nu in beta aan het testen zijn: ekko.
De belofte: simply the best way to make conversation online. Best moedig als je weet hoeveel platformen er al voor zijn en hoe goed ze draaien. Maar toch heeft het iets unieks waar ik straks op zal terugkomen.

Een conversatie starten is eenvoudig:

Je schrijft gewoon iets, maar het visuele aspect is hier enorm belangrijk. Kies je ervoor om geen afbeelding of video te gebruiken, dan krijg je bij het typen van je boodschap toch enkele suggesties. Wat opvalt is dat het niet rond URL’s draait, iets dat ik ‘instinctmatig’ wel wou beginnen doen. Dit zou misschien een voordeel kunnen zijn, zeker om conversaties te bundelen.

Ik maak me een beetje zorgen om de overzichtelijkheid. Op dit moment zitten we met een kleine groep, dus dat geeft niet echt problemen. De tijdslijn laat alles zien, maar er zijn wel filters mogelijk. Zo is er uiteraard search, maar ekko geeft je ook de mogelijkheid om te filteren op de gebruikers, meer bepaald op locatie, geslacht en leeftijd. Zullen ze het halen zonder het concept van ‘vriendjes’ toe te voegen? Of zullen ze eerder kanalen moeten opzetten, zoals Reddit bv doet? Of dat zal voldoen zal de toekomst moeten uitwijzen.

Ekko heeft wel iets unieks. Als je iets post, dan is de feedback enorm ‘instant’ en dat werkt verslavend. En ja, die instant is best nog een stukje instanter dan bij bv Twitter. Je ziet de mensen je post bekijken (het lijkt wel alsof ze binnenwandelen op een IRC kanaal) en de reacties komen binnen de seconden. En remember, we zitten nog maar met een kleine (doch zeer enthousiaste) groep!

Conclusie: Het verslavende aspect maakt ekko leuk, fris en intrigerend. De ‘challenge’ zal hem zitten in het overzichtelijk houden van de content die er op gezet wordt. Onderstaand voorbeeld toont dat het echt wel eens om een andere manier van conversaties zou kunnen gaan. Ja, misschien een beetje meer IRC-style. Old skool, weet je wel. We love that.

Comments { 0 }

My life as a consultant

by Kevin on May 4, 2011 in Tech

It’s not a privacy breach, it’s a feature!

Comments { 0 }

Het huwelijk van de eeuw

by Kevin on April 29, 2011 in Actualiteit

Jaren geleden, toen ik er nog jong en uitschuldig uitzag, ben ik ooit binnengeraakt op Buckingham Palace. De dochter van een familie die we goed kennen zat op school met een jongetje dat met zijn ouders in de stallen daar woonden en ze hadden het kunnen regelen dat we door die mensen een kleine rondleiding kregen.

Het paleis binnenrijden, ook al is het via een zij-ingang, is best indrukwekkend. Ja, het zijn ‘maar’ de stallen, maar de kans dat Charles even het paard kwam halen was best groot. De security maatregelen, als ik het me nog goed herinner, waren echter niet zo groot. In de koffer van onze wagen werd bijvoorbeeld niet gekeken. Dat zal vandaag waarschijnlijk anders zijn.

We zagen in de stallen niet enkel de paarden, ook alle koetsen staan daar die ook vandaag gebruikt zullen worden. De koets die het meest bijblijft is de Golden State Coach die slechts zelden van stal komt. Nee, zelfs vandaag zal deze niet gebruikt worden, de Queen zelf heeft er slechts enkele keren in gereden zoals bij haar kroning. Rond de koets enkel een fluwelen touw ter bescherming. Meer is er niet nodig want het ding weegt 4 ton en heeft 8 paarden nodig die alles geven om het in beweging te krijgen.

Het huwelijk is ‘the talk of the ~~town~~ world’ en uiteraard ook hét evenement om het niet over te hebben. Een koninklijk huwelijk is niet hip en de poeha die er bij komt is voor velen onbegrijpbaar. Zeer begrijpelijk in een land als het onze waar de rol van het koningshuis quasi nihil is. Maar toch vind ik het charme hebben. Zegt het huwelijk zelf mij iets? Nee, vandaag verjaart mijn Evelyne en ik hou me veel liever daar mee bezig, maar dat het huwelijk van een prins nog zo tot de verbeelding kan spreken is voor mij een van die dingen waardoor ik een zwak heb voor de UK.

Dus ja, ik zal het hier in de achtergrond hebben opstaan om soms eens blik mee te pikken op de geweldigheid van het alles, voor het verhaal dat het is, voor de sfeer die het geeft. Mensen die samenkomen en in iets geloven, samen iets beleven: ik hou daar van. Meer zelfs, het geeft me ergens een beetje hoop voor de toekomst. Want als er iets is dat ik mijn zoon toewens, dan is het een leven vol verwondering, beleving en passie. het maakt niet uit wat het is, als het zijn haar op de armen maar doet rechtkomen.

Comments { 2 }

Alexander

by Kevin on April 14, 2011 in Lifelog

Op 12 april werd onze zoon geboren. Met gevoel voor drama, dat heeft hij van mij.

Alexander, onze zoon

Comments { 1 }

Wolves

by Kevin on April 11, 2011 in Game

I’ve got pet wolves (hoewel, ze zien er eerder uit als honden, niet?) and I’m not afraid to use them!

Ze kunnen enkel niet goed tegen vuur dus pas een beetje op als je een bos aan het afbranden zijt… *ahum*

Comments { 0 }

← Older posts

Newer posts →