Gisteren zou de meest depri dag geweest zijn van het jaar. Niet voor ons, want wij gingen naar de gynea voor een zogenaamde 3D echo van onze zoon.
Eerst kwam hij goed in beeld
maar al snel had hij het door dat we aan het kijken waren en begon ontdeugend te lachen
om daarna verlegen weg te kruipen.
Awesome.
(en zonder bril)
Lucas, mijn neefje, bij zijn vader. Dat ik binnen drie maanden ook zoiets in mijn armen heb…
Als ik één voornemen heb dit jaar, dan is het meer tijd doorbrengen met familie en vrienden.
2010 was een mooi rond getal. Een jaar om snel te vergeten en voor altijd te onthouden.
Als een nieuw kado, opengedaan op kerstdag. Het inpakpapier nog op de grond.
Geef me nog even de tijd om het te leren kennen, het naar mijn hand te zetten. Ik ben dadelijk bij je. Neem een tas koffie. Vier kerst en daarna nieuwjaar. Er volgt nog genoeg tijd om bij te kletsen.
© 2012 Open brief. All Rights Reserved.
Powered by WordPress. Designed by 